Σύσκεψη για τον νέο νόμο για την τηλεργασία πραγματοποιησαν το Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων στις Τηλεπικοινωνίες και την Πληροφορική Ν. Αττικής (ΣΕΤΗΠ), το Σωματείο Χρηματοπιστωτικού Αττικής και η Ένωση Ελεγκτών – Λογιστών Περιφέρειας Αττικής (ΕΛΕΠΑ), την Παρασκευή 17 Ιούλη,

Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που έρχεται να προστεθεί στα δεκάδες αντεργατικά νομοσχέδια που ψηφίστηκαν το τελευταίο καιρό, κατά τη διάρκεια της καραντίνας αλλά και μετά με σκοπό την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων προκειμένου το κεφάλαιο να αυξήσει τα κέρδη του.

Παρατίθενται η τοποθετηση της προέδρου επίσης η Εισηγηση της Συσκεψης από την Πρόεδρου του Σωματείου Χρηματοπιστωτικού Χαλιού Ε.

Τοποθέτηση Προέδρου ΕΛΕΠΑ

στην σύσκεψη σωματείων για την Τηλεργασία

Η σημερινή πρωτοβουλία θεωρούμε πως βοηθάει πολύ για τον κοινό βηματισμό και το σχέδιο δράσης μπροστά στο νέο νομοσχέδιο για την τηλεργασία που ετοιμάζεται να φέρει μες στο κατακαλόκαιρο η κυβέρνηση, και λίγες μόλις μέρες μετά την ψήφιση του νόμου για την απαγόρευση των διαδηλώσεων. Επιβεβαιώνεται πως αξιοποίησαν την πανδημία για να υλοποιήσουν σχεδιασμούς διαμορφωμένους εδώ και πάρα πολύ καιρό με στόχο την παραπέρα εντατικοποίηση της εργασίας και την αύξηση της ανταγωνιστικότητας του μεγάλου κεφαλαίου.

Στο δικό μας κλάδο έρχεται να κουμπώσει σαν ώριμο φρούτο και ως πάγια επιδίωξη των επιχειρηματικών ομίλων η τηλεργασία, αφού οι μεγάλες ελεγκτικές εταιρίες ήδη συμπεριελάμβαναν στην σύμβαση εργασίας ή σε παράρτημα αυτής, την δουλειά από το σπίτι 1 έως 2 μέρες την εβδομάδα.

Το σωματείο μας, από την πρώτη στιγμή που εισήχθη η τηλεργασία στις μεγάλες εταιρείες του κλάδου (πολύ πριν την εμφάνιση της πανδημίας) εξέφρασε την πλήρη αντίθεση της με το μέτρο. Με την έναρξη της πανδημίας, καταστήσαμε επίσης ξεκάθαρο πως θα δεχθούμε την εφαρμογή της τηλεργασίας μόνο κατά την περίοδο των περιοριστικών μέτρων, προς διασφάλιση της υγείας των εργαζομένων. Καλέσαμε τους συναδέλφους να μην αποδεχτούν τροποποιητικές συμβάσεις που παγιώνουν ελαστικές σχέσεις εργασίας όπως η τηλεργασία.

Μπροστά στα οξυμένα προβλήματα του κλάδου και το ζήτημα της τηλεργασίας, το σωματείο προχώρησε την Πέμπτη 4/6 σε κινητοποίηση στο υπουργείο εργασίας. Παρόλο που στα λόγια η τηλεργασία θα ήταν ένα προσωρινό μέτρο για την αντιμετώπιση της πανδημίας, οι του Υπουργείου παραδέχθηκαν, την μονιμοποίησή της μέσω της περεταίρω θεσμοθέτηση της. Από την πλευρά μας ξεκαθαρίσαμε πως δεν διαπραγματευόμαστε τους όρους που οι εργαζόμενοι θα δουλεύουν με τηλεργασία, αντίθετα προβάλαμε πως οι εργαζόμενοι ανήκουν στους χώρους δουλειάς, προφανώς πληρώντας τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας, με σταθερή δουλειά με δικαιώματά.

Στους συναδέλφους χρειάζεται ολοκληρωμένη ανάδειξη του ζητήματος πατώντας στην ίδια τους την πείρα, χωρίς μαγκώματα επειδή ένας κόσμος βλέπει κάποια θετικά στοιχεία. Ιδιαίτερα το διάστημα των τελευταίων μηνών ενδείκνυται για να βγάλουμε συμπεράσματα για τα δήθεν θετικά της τηλεργασίας, που όπως προκλητικά μας λένε οι εργοδότες «δεν περίμεναν να λειτουργήσει τόσο καλά»! Να αναδείξουμε δηλαδή ότι υπάρχουν τεχνολογικά μέσα που θα μπορούσαν να μειώσουν τον εργάσιμο χρόνο, να ελαφρύνουν την δουλειά μας.

Αντ’ αυτού, ακριβώς επειδή χρησιμοποιούνται στην οικονομία που κίνητρο έχει μόνο το κέρδος, εμείς οι εργαζόμενοι όχι απλά δεν βλέπουμε προκοπή αλλά η ζωή μας χειροτερεύει. Προκειμένου οι εργοδότες να έχουν την στήριξη των εργαζόμενων, προβάλλουν μια σειρά από «πλεονεκτήματα» της τηλεργασίας, και προσπαθούν να προσδώσουν μια αίσθηση πλήρους ελευθερίας μιλώντας ακόμα και για ιδανικές εργασιακές συνθήκες. Όπου ακούς βέβαια πολλές ελευθερίες από τους εργοδότες κράτα και μικρό καλάθι… Λένε «Αλλάζει απλά ο χώρος από τον οποίο δουλεύεις». Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων οι εργαζόμενοι επωμίζονται με ένα μέρος του κόστους το οποίο θα έπρεπε να επιβαρύνει τους εργοδότες αφού πέρα του ηλεκτρονικού υπολογιστή που παρέχεται, ο εργαζόμενός επιβαρύνεται με το κόστος ηλεκτροδότησης τηλεφώνου διαμόρφωση κατάλληλου χώρου για να εργάζεται αφού οι κατοικίες από την φύση τους δεν παρέχουν πάντα αυτή την δυνατότητα. Ακόμη και ο κλιματισμός ή η θέρμανση που σε κανονικές συνθήκες τα παρέχει ο εργοδότης, τώρα πέφτει στις τσέπες του εργαζόμενου. Οι εργοδότες όχι μόνο απαλλάσσονται από όλα αυτά τα κόστη, αλλά προκαλούν στέλνοντας mail στους εργαζόμενους ότι οι ίδιοι έχουμε την ευθύνη για καλή σύνδεση στο Internet και για ότι ζημιά πάθει ο εξοπλισμός μας.

Την ίδια ώρα που συζητάνε ακόμα και να ξενοικιάζουν κτήρια γλυτώνοντας έτσι 10άδες χιλιάδες ευρώ το μήνα. Επιπλέον, ο εργαζόμενος διαχειρίζεται κι έχει την ευθύνη για τα προσωπικά δεδομένα των πελατών και τα δικά του. Μάλιστα, είναι τόσο προκλητικοί που έστειλαν mail λέγοντας πως οι άνθρωποι που μένουν κάτω από την ίδια στέγη με μας, μπορεί να δελεαστούν και να πάρουν στοιχεία που διαχειριζόμαστε άρα να τους προσέχουμε και να τους οριοθετήσουμε, για να προστατεύσουμε τα δεδομένα. Αλήθεια τί θα περιλαμβάνει μια σύμβαση εμπιστευτικότητας που θα καλεστούν οι εργαζόμενοι να υπογράψουν όταν τα στοιχεία των εταιριών βρίσκονται στο σπίτι; Ποιος θα είναι υπεύθυνος σε μια περίπτωση κλοπής ηλεκτρονικού εξοπλισμού ή hacking; Λένε «Ο χρόνος εργασίας δεν αλλάζει» Μέσα σε αυτό το διάστημα είδαμε ξεκάθαρα να χάνονται τα όρια ανάμεσα στην ιδιωτική, οικογενειακή και επαγγελματική ζωή. Συνάδελφοι να καταγγέλλουν ότι δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που αναγκάζονται να απαντάνε σε mail και τηλεφωνήματα αργά το βράδυ ή και Σαββατοκύριακα που έγιναν «κανονικές» εργάσιμες για να βγει η δουλειά, αφού τα «deadlines» στα έργα έτρεχαν κανονικότατα είχαμε δεν είχαμε» στα έργα έτρεχαν κανονικότατα είχαμε δεν είχαμε πανδημία, «βρέξει – χιονίσει» πρέπει να παραδοθούν σε συγκεκριμένες ώρες και μέρες τα παραδοτέα. Από τίς πρώτες κιόλας μέρες εφαρμογής της τηλεργασίας, μια από τις μεγαλύτερες ελεγκτικές του κλάδου PwC κάλεσε ένα ολόκληρο τμήμα 150 ατόμων σε call Κυριακή στις 5 το απόγευμα (σημειωτέων η πρόσκληση για συμμετοχή στάλθηκε Σάββατο μεσημέρι δηλαδή defacto δουλεύεις το ΣΚ). Δεν κρατήθηκαν να δείξουν τα δείγματα γραφής τους…

Οι εργαζόμενοι, υποχρεώνονται επί της ουσίας να είναι διαρκώς διαθέσιμοι στην εργοδοσία(s» στα έργα έτρεχαν κανονικότατα είχαμε δεν είχαμεtand by), 24 ώρες τη μέρα, 7 μέρες τη βδομάδα.), 24 ώρες τη μέρα, 7 μέρες τη βδομάδα. Άρα τελικά δουλεύουν περισσότερες ώρες, πιο εντατικά, με μικρότερα διαλείμματα, με απλήρωτες υπερωρίες. Άλλωστε στην πολιτική των μεγάλων ελεγκτικών εταιρειών προβλέπεται πως δε δύναται να δηλωθούν –όχι να πραγματοποιηθούν!- υπερωρίες τις ημέρες τηλεργασίας. Την ίδια ώρα που έτσι κι αλλιώς δεν συμπεριλαμβάνεται το διάλλειμα στο ωράριο. Τα

ακτική που έχει αρχίσει και παγιώνεται από αρκετές μεγάλες εταιρείες του κλάδου με τη στήριξη και της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και της τωρινής ΝΔ. Πλέον αφού «έβγαλαν και αυτοί τα συμπεράσματά τους» από το cras» στα έργα έτρεχαν κανονικότατα είχαμε δεν είχαμεh tes» στα έργα έτρεχαν κανονικότατα είχαμε δεν είχαμεt της καραντίνας, παίρνουν τα μέτρα τους για την καλύτερη εφαρμογή της τηλεργασίας, εφαρμόζοντας «νέες – σύγχρονες» μεθόδους ασφυκτικού ελέγχου κι αξιολόγησης των εργαζομένων, διαδικτυακής παρακολούθησής τους.

Η ΕΥ φρόντισε να πάει την παρακολούθηση σε άλλο επίπεδο, με εφαρμογή χρονομέτρου της εργασίας, όπου οι εργαζόμενοι καλούνται να χρονομετρούν τις εργασίες τους και στο τέλος της ημέρας αυτές θα καταγράφονται αυτόματα στο σύστημα παρακολούθησης.

Επίσης, η PwC ανακοίνωσε πως θα δώσει εταιρικά κινητά σε όλους τους εργαζομένους της, για να εξασφαλίσει ότι θα είναι stand by 24ώρεςώρες το 24ώρεςωρο και θα ελέγχονται κιόλας. Για φανταστείτε λοιπόν στο μέλλον πόσο εύκολα θα μπορούσε να ζητήσει ο εργοδότης μας από μια λεχώνα να δουλέψει από το σπίτι, από έναν εργαζόμενο ασθενή ή κάποιον που βρίσκεται σε διακοπές αλλά έχει τον εξοπλισμό στο σπίτι του και “δεν είναι και τίποτα μωρέ να απαντήσεις σε ένα mail..”.

Λένε «Από το σπίτι ο εργαζόμενος συνδυάζει καλύτερα όλα τα καθήκοντά του» Αλήθεια, πόσο εύκολο είναι για τους εργαζόμενους γονείς να εργαστούν στο σπίτι τους και να έχουν και το μυαλό τους στην φροντίδα των παιδιών τους; Πολλές φορές εργάζονται δίπλα στα παιδιά τους, που μπορεί κι εκείνα απλά να θέλουν να παίξουν ή δίπλα στο/στη σύζυγο, που μπορεί κι εκείνος/η να δουλεύει ή να κάνει τις δουλειές του σπιτιού. Συναδέλφισσες μητέρες με μικρά παιδιά μας έλεγαν πως κατέληγαν να δουλεύουν 6-8 το πρωί, κάποιες ώρες το μεσημέρι και από τις 10 το βράδυ μέχρι τα ξημερώματα που το παιδί έχει κοιμηθεί. Και πάμε πάλι από την αρχή… Δεν θα πέσουμε στην παγίδα τους περί έξυπνων μορφών και win- win καταστάσεων. Τα ίδια μας έλεγαν και για τη μερική απασχόληση, ως «ευκαιρία» για τις γυναίκες να δουλεύουν και ταυτόχρονα να είναι κοντά στην οικογένεια.

Κατέληξε όμως μισή δουλειά – μισή ζωή. Πως μπορεί να ισχύει ότι ο κάθε εργαζόμενος έχει την δυνατότητα να οργανώσει όπως αυτός θέλει την εργασία του, αφού και στις λεγόμενες μη εργάσιμες ώρες θα πρέπει να απαντάει σε mail, να παραδίδει τα αποτελέσματα της εργασίας του και -αφού δουλεύει από το σπίτι ή από οπουδήποτε αλλού- υπάρχει η απαίτηση να έχει συνεχώς το Laptop ανοιχτό για να λύνει τυχόν ζητήματα που μπορεί να προκύψουν πέρα του ωραρίου του. Εκτός και αν εννοούν συνδυασμό καθηκόντων να ξεχάσει ο εργαζόμενος την αναρρωτική άδεια αφού συναντά επιχειρήματα, «εντάξει μην έρθεις για δουλειά, κάτσε σπίτι σου και δούλεψε από εκεί γιατί οι προθεσμίες τρέχουν, αλλά μην πιεστείς και πολύ, πάνω από όλα η υγεία!»;

Η τηλεργασία ως μέσο απομόνωσης, ατομισμού και ως απεργοσπαστικός μηχανισμός Tο γεγονός ότι δεν υπάρχει φυσική επαφή και επικοινωνία με τους συναδέλφους έχει μεγάλες προεκτάσεις και στη ψυχολογία των εργαζομένων. Χάνεται οποιαδήποτε κοινωνικότητα, από την «καλημέρα» μέχρι τη προσπάθεια επίλυσης επαγγελματικών ζητημάτων, τη συλλογικότητα, την ενημέρωση και την αλληλεγγύη των εργαζόμενων. Ο εργαζόμενος δε νιώθει μέρος ένα συνόλου, αντιθέτως ενισχύεται η ατομικότητα. Ήδη τηλε-συνεργαζόμαστε με νέους συναδέλφους που έχουν προσληφθεί και δεν ξέρουμε καν πως είναι. Από αυτή τη πλευρά η τηλεργασία, δίνει ακόμα ένα όπλο απέναντί στην οργανωμένη παρέμβαση των εργαζόμενων αφού μπορούν να «χτυπήσουν» τη συνδικαλιστική δράση και τη συλλογική διαπραγμάτευση, το δικαίωμα στην απεργία. Έτσι, δυσκολεύει ακόμα περισσότερο η επαφή των σωματείων με τους εργαζομένους κάθε επιχείρησης με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι τέτοιων χώρων να είναι έρμαια στις ορέξεις της εργοδοσίας.

Έχουμε πείρα και έχουμε μάθει πια ότι ο πραγματικός εχθρός μας είναι ορατός. Είναι η εργοδοσία, το κράτος της, που τόσα χρόνια κερδίζει αμύθητα πλούτη από τον ιδρώτα μας. Τους έχουμε δει στην ανάπτυξη, τους ζήσαμε στην κρίση. Κατά τη διάρκεια της προηγούμενης κρίσης, 2009-2017, ο κλάδος των ελεγκτικών ήταν από τους 5 πιο ταχέως αναπτυσσόμενους κλάδους. Την ίδια περίοδο βέβαια οι νέοι εργαζόμενοι στις ελεγκτικές εταιρίες, στις αρχές της κρίσης προσλαμβάνονταν με 1.000€, και έφτασαν να προσλαμβάνονται με 600-700€, ακόμα και με 400€ αφού επεκτάθηκε και η πρακτική! Οι εργαζόμενοι έχουν τη δύναμη να αντιπαλέψουν τα αντεργατικά σχέδια των εκμεταλλευτών, αρκεί να παλέψουν συλλογικά και οργανωμένα ενάντια στον πραγματικό αντίπαλο. Αυτό φοβούνται, έτσι εξηγείται και το νομοσχέδιο για τον περιορισμό των διαδηλώσεων, που έφερε η κυβέρνηση ΝΔ, ως συνέχεια των αντιλαϊκών νομοσχεδίων των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Η κανονικότητά τους μας θέλει με σκυμμένο κεφάλι απομονωμένους να μας τσακίζουν και εμείς να υπακούμε μέσα από 4 τοίχους. Δεν θα τους κάνουμε την χάρη!! Δεν τους ανήκουμε για να είμαστε διαθέσιμοι γι’ αυτούς 24ώρες το 24ώρο! Δεν τους χαρίζουμε την ζωή μας! Προχωράμε θαρρετά σε συζήτηση στους χώρους δουλειάς, αξιοποιώντας την παραπάνω πείρα με το πλαίσιο πάλης που συζητάμε. Βρίσκουμε τρόπους να βρεθούμε με τους συναδέλφους μας που δουλεύουν με τηλεργασία από κοντά.

Σε αυτή τη κατεύθυνση, το σωματείο μας προχωράει σε κατά τόπους συσκέψεις για να βρεθούμε με όσο το δυνατόν περισσότερους συναδέλφους

– στις Δυτικές Συνοικίες: το Σάββατο 18 Ιουλίου 2020 στις 19:00 στο Μουσείο Εαμικής Εθνικής Αντίστασης, (Εθνικής Αντιστάσεως 33, Περιστέρι)

– το Παράρτημα του Πειραιά: την Τετάρτη 22 Ιουλίου 2020 στις 19:30 στα γραφεία του Εργατικού Κέντρου Πειραιά 6ος όροφος (ΟΜΗΡΙΔΟΥ ΣΚΥΛΙΤΣΗ 19, Πειραιάς)

– στις Βόρειες Συνοικίες: την Πέμπτη 23 Ιουλίου 2020 στις 19:30 στα γραφεία του Συνδέσμου Συνταξιούχων Ν. Ιωνίας (Νισύρου 20, Νέα Ιωνία)